Gri dökme demir/sünek dökme demir/karbon çelik/paslanmaz çelik kabuk kalıp dökümü

Kabuk döküm yöntemi, 1940'larda Almanya'da Johannes Cronin tarafından icat edilmiş olup, Cronin prosesi olarak da bilinir ve yaygın olarak kullanılmaktadır; sıradan yöntemlerle karşılaştırıldığında Kum DökümKabuk döküm yöntemi, daha az ekipman yatırımı, küçük alan gereksinimi, kolay üretim, yüksek üretim verimliliği, döküm için daha az kum kullanımı, üretim sahasında daha az toz, düşük gürültü seviyesi ve dolayısıyla çevreye daha az kirlilik, döküm üretiminde yüksek yüzey kalitesi, yüksek boyutsal hassasiyet ve iyi malzeme özellikleri gibi özelliklere sahiptir.

Silika kumu veya zirkonyum kumu ile yüksek mukavemetli termoset malzeme içeren reçine karışımından ince bir kabuk kalıp oluşturulup dökülerek döküm elde edilmesi yöntemine kabuk dökümü denir. Prensip şu şekildedir: Önceden ısıtılmış (yaklaşık 280-320 °C) metal kalıp plakası, reçine kumu ile donatılmış çevirme kovasına bağlanır ve çevirme kovası döndürülerek reçine kumu kalıbın üzerine düşer. Reçine ısındığında erir ve kumu bağlayarak ince bir kabuk oluşturur, ardından devrilme kovası yeniden ayarlanarak erimeyen reçine kumu düşer ve kabuk tipi kalıp ısıtılarak ince kabuk sertleştirilir. Genellikle iki kabuktan oluşur; birinci katman yüzey katmanıdır ve dökümü pürüzsüz hale getirir; ikinci katman ise kabuğun mukavemetini artıran güçlendirme katmanıdır. Her kabuk sertleşmek üzere ısıtıldıktan sonra sertleştirilir.